හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි

හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි පුංචි මුවැත්තියක් වගෙ ඔබ අහිංසකයි ළය තුරුලට තුරුළු වෙවී ආදරෙ කියයි ඒ ආදරේ ලබන්න පිනැති පෙම්වතා මමයි කවි මූමුණන රතු තොල් පෙති හරි හැගූම්බරයි ඒ තොල් පෙති සිප ගන්නට හිතට හරි බයයි. මල් පෙති වැනි සිනිදූ දෙතොල් රිදෙයිදො සැකයි එහෙම උනොත් ඔබ වැලපෙයි හිතට හරි දුකයි හුදෙකලා විරාමයයි..... දාස්පෙතියා මල් සුවඳ ට හිත ඉබෙ ඇදෙයි හිනැහෙන ඔබේ දෑස් අගට කදුළු බිදූ ගෙනෙයි හූරතලෙට කීව කතා ආදරේ ගෙනෙයි එතකොට මගෙ හුරතලීගෙ මුව සිනා පිරෙයි. හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි...