සිර ගෙයක් වෙලා ඇවිලෙයි හදවතේ ගින්දර

සිර ගෙයක් වෙලා ඇවිලෙයි හදවතේ ගින්දර කුල ගෙයක් කඩා බිඳ දැම්මා ඔබේ වෛරය.. මට මලත් කමක් නැහැ නොමැරී පිදු සෙනේහස මලගෙයක් වෙන්නෙපා පෙම්බර අපේ කූඩුව.. සිර ගෙයක් වෙලා ඇවිලෙයි හදවතේ ගින්දර.. මට වැරදුණ තැන් ඔබට වඩා මට තේරෙනවා.. මම ඇත්ත කියූවත් ඔයාට අමතක වෙනවා.. දුක හිතෙන නිසා ඔබ මා ගැන සැකෙන් බලනවා.. වාවන්න බැරිව එළි වෙනකල් කඳුළු හලනවා.. වාවන්න බැරිව එළි වෙනකල් කඳුළු හලනවා.. අඩ සඳක් වෙලා පෑයූවත් පුන්සඳ විතර.. මට ලස්සන නෑ දුන්නත් ඔබ හදත් සෙනෙහස.. පණ නසන්නෙපා ජීවත් වන හැම මොහොතක්ම.. පණ උනත් මගේ දෙන්නම් ඉල්ලුවොත් ඔබ හට.. පණ උනත් මගේ දෙන්නම් ඉල්ලුවොත් ඔබ හට.. සිර ගෙයක් වෙලා..//