ඇවිදින් මගක් ගෙවලා දුරක්

ඇවිදින් මගක් ගෙවලා දුරක්.. ආපසු හැරි යන්නදෝ ලන් වුනේ.. මේ හිටි ගමන් මේ හැටි තරම්.. කා හින්දදෝ වෙනසක් ඔබේ මේ තරම්.. රැවටුනා නොවේ හැමදාමත් උනේ.. විශ්වාස කල හින්දායි මට වැරදුනේ.. දෛවෙන් මන් විදවන්න තිබිලා ඇති.. හමුවුයේ ඒ හින්දා වෙන්නැති ඔයා.. පැතු හින උඩු සුළගේ විසිරි ගියා.. වෙන හිතක පැටලිලා ගිය දා ඔයා.. රැවටුනා නොවේ හැමදාමත් උනේ.. විශ්වාස කල හින්දායි මට වැරදුනේ.. වෙන කාගේ කිසිදාක වෙන්නැ කියා.. නැතිවාද දැන් මතක් ඒ කී ක‍ථා.. මතකෙන් ගිලිහී මාගේ යන්නට ඔයා.. නෙතු පියවී මා යන්න වෙයි මියදිලා.. ඇවිදින් මගක් ගෙවලා දුරක් ආපසු හැරි යන්නදෝ ලන්වුනේ මේ හිටි ගමන් මේ හැටි තරම් කා හින්දාදෝ ඔබේ මේ තරම්.. රැවටුනා නොවේ හැමදාමත් උනේ.. විශ්වාස කල හින්දායි මට වැරදුනේ...//