මං අහන්නෙ නම් නෑ රත්තරනේ

මං අහන්නෙ නම් නෑ රත්තරනේ දුක දරාගත්තේ කොහොමද කියල මම දුරින් උන්නු කලෙදි දැනුනා මං මට විතරක් අයිතිනෑ කියා...// මං අහන්නෙනම් නෑ රත්තරනේ... හිසතියාන මා ලය මඩල පුරා උනු කදුලු වලින් නම් තෙමන්නෙපා මගෙ ලයේ කදුලු ඇහැරෙන හන්දා දැන් හිනා වෙන්න මා දිහා බලා මං අහන්නෙ නම් නෑ... එක කදුලක සිතල උනත් එදා අපි දෙකට බෙදාගෙන විදගත්තා ඒ සිතල නුබ ලග තියලා රත්තරනේ මං යන්නෑ කිසිදා මං අහන්නෙනම් නෑ.....//