පායා ආ සඳ අඳුරු වළාවෙන්

පායා ආ සඳ අඳුරු වළාවෙන් මා ඉදිරියෙදිම වැසුනා සෝකය තාපය පාළුව අතරේ ඉකිබිඳ හැඬුවා ඇසුණා හද විමනේ බිතු සිතුවම් කිලිටි කළේ ඔබෙ දෑතයි හද විමනේ බිතු සිතුවම් කිලිටි කළේ ඔබෙ දෑතයි නොපැතු වියෝගයෙ මහ වරුසාවෙන් දෑත දෙපය මගෙ සීතයි ඔබ පැමිණි ඔබම ගියා නැවතුණ තැන මම ඉන්නම් ඔබ පැමිණි ඔබම ගියා නැවතුණ තැන මම ඉන්නම් මගෙ සහයෝගය පතන වෙලාවේ කොහි සිට හෝ යළි එන්නම්