එදා මෙදා තුර කදුලට විවරවු

එදා මෙදා තුර කදුලට විවරවු දෑස් පියන්පත් කවුළු වසා ලයේ තලාගිය ‍ස්නේහයේ සුව සිනා පිරුණු රත් දෙතොල් වසා මිලාන වී ගිය - රෝස කුසුම් පෙති කම්මුල් සුදුමැලි පාට පොවා දෑත ලයේ බැද අවසන් ගමනක සොදුරිය මට‍ නොකියාම ගියා... දෑස් කවුළු පත් පලා කදුලු කැට වෑහෙද්දී මගෙ දෑස් අගින් කාත් කවුරුවත් වෙතත් සිතයි මට පාත් වෙන්න ඔය මුවට උඩින් ඈත්ව යන්නට සමුගෙන කදුලක් ඔබෙ මුව දොවතත් සුවඳ පැනින් මාත් මගේ හිතටත් ඔබ සුවඳයි ඈත් නොවේමයි ඒ සුවදින්... එදා මෙදා තුර...// ඊයේ ඉපදී අද මිය යන්නට පෙරුම් පුරාගෙන උපන් ලයේ හීයේ වේගෙන් අහස උසට බැඳි ආදර ලෝකය හෙටත් තියේ ඒත් ඉතින් ඒ සොදුරියෙ ඔබ නැත ඇයිමේ ‍ලොව මා තනිව ගියේ ආයේ දවසක එක හිත් ඇත්නම් මේ අපි ඉපදෙමු එකට ප්‍රියේ...