මල් යහනාවකි ලෝකේ

මල් යහනාවකි ලෝකේ නැහැවෙයි චන්ද්‍රාලෝකේ යන නොසිතු වෙලාවක වියැකී ජීවය තණ අග පිණි බිඳකී ඊයේ ගතවිය හෙට පැමිණී නැත අද පමණයි ඇත්තේ සඳ බැස යාවිද‍ ඉරු නැග ඒවිද එය ස්ථිර නැත්තේ සිතෙහි සතුට නැත සදහට පවතින්නේ ලැබුණු තැනදි ඇයි සිතමින් ළතවෙන්නේ රන්වන් පැහැයෙන් රහසින් අමතන මීවිත අතට ගමු මල් මදිරාවේ පෙම් සිළිලාරෙ රසවිද ඔකඳ වෙමු පියා සලාගෙන කාලය පියඹනවා පමා වුනෝතින් අප මග තනිවෙනවා අඬමින් ඉපදී අඬමින් පසු වී අඬමින් අප යන්නේ එහෙනම් චුට්ටක් විනෝද වෙමු අපි ඇයි බල බල ඉන්නේ පළ නැත අවුරුදු සියයක් සුසුම් හෙලා දවසක් ජීවත් වෙමු අපි උදම් වෙලා