පියමැන්නේ ඇයි ද එසේ

පියමැන්නේ ඇයි ද එසේ රිදවා..ලා ඔබ මසිත මෙසේ දුර ගව්වේ මා ඉන්නේ මතකේ රැදුනා ඒ සිතුවිල්ලේ සෙවනැලි මාවතේ ඇඳී ඒ ජීවිතේ රැලි මත සාගරේ මතු වේවා සදා මේ සිහිනේ... සිවිමැලි ඔබෙ වත රැඳි ඒ දෙකොපුල කී කථා ඇසේ සවන් පුරවා මගෙ දෑනේ අත් වැල් බැඳගෙන වැල්ලේ ඇඳී ඒ රූ රටා මැකි ගියා රැල්ලේ විසල රෑයේ... සිත ගත්තේ නැතුව නොවේ සැමදා එලෙස බලා ඇයි ඉන්නේ හඳ අරණේ රැඳුණු සෙනේ පුබුදා සොයනු මැනේ හසරැල්ලේ නැතුවත් මේ භවේ මතු එන ජීවිතේ සැමදා ඒ සෙනේ සතු වේවා සදා... සිවිමැලි ඔබෙ වත....//