ජීවිතේ කවියක් ආදරේ සොඳුරුතම වදනක්

ජීවිතේ කවියක් ආදරේ සොඳුරුතම වදනක් කඳුලැලි බිඳක් හසරැලි පොදක් එකට එක්වූ විට දැනෙයි පෙර නොවිදි රසයක් පසුපසින් හබා එන අතවර හැරදමායා නොහැක බෝදුර දුක ද ඉවසා දරා ගන්නට සිතට බල කරනා හැඟුම් මව දිව මැවී කවිකම සෙනෙහසින් රැදී උන් එක දන පලා යයි නොකියාම ඈතක පවුරු පදනම් බිදී දස අත විසිර යන යාමේ කවුරු නම් ලංවේද තනියට