කුමාරියක් වගේ ඔබට

කුමාරියක් වගේ ඔබට රුව දීලා ඇත සිනා බිඳක් මට දෙන්නට හිත දීලා නැත ඔබ සිනාසෙන්න නැහැ දන්නේ පියාඹන්න සැරසෙන්නේ අහංකාර බැලම කොයින්දෝ ඇල ඉවුරේ ගුරු පාරේ වැට අයිනේ අඩි පාරේ මා දැකලා හැම වාරේ ආ හා ඇයි රවන්නෙ මා දිහාද පෙම්කරන්න අපි එපාද දැන් ඈත තියා දුටු වේලේ අහක බලා යන තාලේ තාම දුරයි මගෙ කාලේ ආ හා තරහ ගන්නෙ පව් නොවේද ඇයි රවන්නෙ අපි එපාද දැන්