පායා එන සඳවත මනරම්

පායා එන සඳවත මනරම් තනිකමත් බෝම සීතයි වාවාගෙන මහමෙරක තරම් උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි දිවිය පුරා ලඟ හිඳ මා හා සංසාරේ වෙළෙනා පිනි බිඳක් සේම පායයි උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි සසර පුරා ලඟ ඉඳිමි නොහඩනා දිනක් නොතිබුනාද මන්දා ඔබ පෙම් හසුනක ලියනා පෙම් කවි කීවෙමි මුමුණා මඟ බලා හිදී නම් පායා එන සඳවතක තරම් තනිකමත් බෝම සීතයි වාවාගෙන මහමෙරක් තරම් උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි දිවිය පුරා ලඟ හිඳ මා හා සංසාරේ වෙළෙනා පිනි බිඳක් සේම පායයි උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි සසර පුරා ලඟ ඉඳිමි නොසැලෙනා සිතින් නෙලාගන්න තිබෙනා නෙතු අද්දර මල් පිපෙනා හැර යන්නට සිත නෙදෙනා අපි අපේම වේ නම් පායා එන සඳ සිසිල අරන් මා හා ඉඳ ගං ඉවුර ලඟින් උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි දිවිය පුරා ලඟ හිඳ මා හා සංසාරේ වෙළෙනා පිනි බිඳක් සේම පායයි උණුසුමකින් තුරුළු වෙමි සසර පුරා ලඟ ඉඳිමි