දෑස පියාගත් කල මට

දෑස පියාගත් කල මට මැවෙන්නෙ ඔබෙ රුව ඈත කදුකරෙන් එන නල ගෙනෙන්නෙ ඔබෙ හඩ කුමාරියේ අමතක නොවේ ලස්සන රුවේ සිත සැනසුවේ අතින් අත වෙලී වෙරළේ තනිවුනු මොහොතේ ඈත නිම් වලල්ලේ නෙත් රැදවුනු මොහොතේ සිත කැළඹුනේ ඇයි නොම දැනේ කී දෙයක්ද අරුමයක් ද මට සිතාගන්න නොදී රළින් රළ හැපී පෙනකැටි විසිරෙනු දැකලා නිම් නොවූ සිතේ සතුටින් හසරැල් පිපිලා මතකය මගේ අවදි වුනේ ඒ එදා‍ය මේ මෙදාය මට සිතාගන්න නොදී