තැටිය මැද්දේ කළු කරාපු

තැටිය මැද්දේ කළු කරාපු පහන් තිරය මැදට ආපු හනුමන්ටත් පුදුම හිතෙනවා රාමාටත් බැරි උණාවු මහ වැඩකට පෙලඹුණාවු අපි දැකලා එයා අඬනවා ඇයි මොකද එයා නෑ නෑ දැන් එයා මෙහේ නෑ ඉරට එළිය අඩු උණාට සඳට එළිය අඩු උණාට අපිට මොටද කණාමැදිරියෝ මදුරු තුඬට අහු ‍උණාට ඇඟෙන් බිඳක් අඩු උණාට නෑ නෑ නෑ නේ දෙනෙත් අඬන්නේ ඉසුරු අහුරු මළු පුරාපු අමුතු ලොවක අපි රඳාපු සිහින සිහින නොවේ සැම දිනේ දිනක අපට අප පතාපු ලොවක රජව නම් දරාපු පෑදේ පෑදේ වාසනාවේ