දිනක වරදින්නම ඕනේ

දිනක වරදින්නම ඕනේ දැනගන්න මිනිසුන් ලෝකේ කවුද හැබැහින් නැතිදා මෙන් ආදරෙ කියා ඔබට මා හොද මදි වූයේ ආස කරනා වටින දේ ගෙන දෙන්න ඉල්ලන වේගෙන් මට බැරි නිසා වෙඩි වරුසා ඇද හැලුනත් මිය නොයෙන ප්‍රේමෙට මගේ බොරු කරලා කවදාවත් සැනසෙන්න බෑ අන්තිමේ...// මාගේ දිවියෙ කිසිම දිනයේ නොකල දේවල් හුගක් කෙරුවේ ඔබ තබන්නයි මලක් වාගේ සුවද හමමින් රෑ දිවා කදුලු හෙලලා හැමට වචනෙන් නොකීවත් මා හඩ නගා ඔබව නොබලා ගෙවන මොහොතත් කල්පයක් මෙන් දැනෙනවා වෙඩි වරුසා ඇද හැලුනත්...// විඩාබර වී අලුත් හෙවනේ ඔබට මතුයම් දිනක ආයේ හොදට තේරෙයි අඩුව මාගේ අපෙ පුරානේ සිහිවෙලා කදුලු හෙලලා හැමට වචනෙන්.... වෙඩි වරුසා ඇද හැලුනත්...//