වාවන්න බෑනේ කදුලුයි තනිය මැකුවේ

වාවන්න බෑනේ කදුලුයි තනිය මැකුවේ සමුගත් දා පටන් ඔයා තමත් ඔයාගෙ සතුටයි මන් පතන්නේ තරහක් නෑ හිතේ සදා මා විදිනා මේ දුක ඔබගෙ සතුට වේවා මා මිය යන තුරු මතු දා // මේ හිතට ආයේ කවුරුත් නෑනේ ඕනේ මගෙ පන ඔබමයි මතු දා මා දුන්නු සෙනෙහෙ නැතිදෝ අගය දැනූනේ මා දුප්පත් වුනු නිසා මට අයිති නැති ඔයාගෙ සෙනෙහසේ සුවද දැනුනේ තවමත් ආදරෙ හින්දා මේ කදුලු අතරේ ඔබගේ රුවම අදුනේ තවමත් අදරෙ හින්දා මා දුන්නු සෙනෙහෙ නැතිදෝ අගය දැනූනේ මා දුප්පත් වුනු නිසා මට නැහැ මැනික් ඔයගෙ ගෙල පලද්වන්න සිත් සේ මා දුප්පත් වුනු නිසා