සඳ කියාලා රැවටුනා මා

සඳ කියාලා රැවටුනා මා ඇස් දෙකේ නුඹ දැවටිලා නෙතු පියාලා ඉන්න ඕනා හිත මගේ නෑ කීකරු වෙලා පෙර භවේ මෙන් මෙදා ඔබ මගේ හුස්මත් වෙලා හිත මගේ නවතින තුරා ආදරෙයි මං ආදරෙයි... සීතලේ ගුලිවෙලා ඔබ දිහා නෙත් යවා සොයනවා  ඇස් මගේ අහිමි නුඹ කෝ කීයා ගියත් මා හැරදමා ආදරේ සුව සොයා ආවොතින් මගෙ වෙලා ජීවිතේ ඇති තුරා... නුබේ නමින් කවිලියා රෑ පුරා ඉකි ගසා තනිවෙලා ඉන්නවා යලිත් නුඹ එයි කියා ගියත් මා හැරදමා ආදරේ සුව සොයා ආවොතින් මගෙ වෙලා රකිනවා පන ඔයා.. සඳ කියාලා රැවටුනා මා ඇස් දෙකේ නුඹ දැවටිලා නෙතු පියාලා ඉන්න ඕනා හිත මගේ නෑ කීකරු වෙලා පෙර භවේ මෙන් මෙදා ඔබ මගේ හුස්මත් වෙලා හිත මගේ නවතින තුරා ආදරෙයි මං ආදරෙයි...