හැමදේම සිතින් ඉවසන එක පුරුද්දක් වුනා

හැමදේම සිතින් ඉවසන එක පුරුද්දක් වුනා හැමදාම ඔයා රිදවන එක පුරුද්දට ගියා මගේ සරල පැතුම් ගති පැවතුම් හෑල්ලුම කළා ආදරේ තරම මැන බලන්න ඔබට බැරි වුනා ඔබ දිවුරා බොරු කිවුවේ හිතේ අවුලා ගිනි තිබ්බේ සම්බන්දේ බිඳ දැම්මේ ඔය අත් දෙකෙන් තමයි මුළු ලොකෙ අද දන්නෙ මගෙ නම සහා ගම විතරයි.. ආදරයෙ දුක දන්නෙ මගෙ හිත සහා මම පමණයි...// වරදයි මාගෙ අවංකකම හැමට වඩා රවටයි නොසිතුනි අවංකව හිනාවෙලා සතුටයි කිවුවෙ සල්ලිවලට නෙවෙයි කියා තේරෙයි සෙනෙහෙ නොමැතිදාට මතක් වෙලා ඔබ දිවුරා බොරු කිවුවේ හිතේ අවුලා ගිනි තිබ්බේ සම්බන්දේ බිඳ දැම්මේ ඔය අත් දෙකෙන් තමයි පාළුයි ලෝකේ මගෙ හීන බිදුණු නිසා කදුළුයි මාගෙ කතන්දරය පුරා හඬා සැපතයි පොලොවෙ රියන් හතර ඔබට වඩා යන්නම් කවුරුත් ගිහින් එන්න කියන්නෙපා හැමදෙම සිතින් .......