දිගු නෙත් හසරැල්ලේ මා සැනසුන දවසේ

දිගු නෙත් හසරැල්ලේ මා සැනසුන දවසේ මේ නෙතු නවතා මගෙ හිත අමතා හිරු හිනැහුන උදයේදී ආදරයද මට කීවේ..... උදේ හවා කල ගෙවෙන තුරාවෙදි පටු මාවත් අතරේ තුරුලිය හෙවණේ සිහිලස ලබමින් ගතකළ සොඳුරු පැයේ මල් හිනැහුන උදයේදී...... ආදරයද මට කීවේ... දිගුනෙත් හසරැල්ලේ සිත රිදවුන දවසේ උණුසුම් සුසුමින් නෙතු බොඳ වෙද්දී සැඩහිරු නැගි මද්දහනේ..... ආදරයද මට කීවේ දෙදෙනා ආ මග අද මා තනිවම ඔබ නෑ මගෙ සෙවණේ වෛර කරන්නෑ මං කවදාවත් ඔහු සැනසුණු හෙවණේ ප්‍රේමය රුදු සිහිනයකී.... ආදරයයි මට කීවේ... දිගුනෙත් හසරැල්ලේ අප වෙන්වුන දවසේ මා නෙතු හඬවා ඔහු හද සනහා හිරු වැලපෙන හැන්දෑවේ.... ආදරයද මට කීවේ...